MUZYKA FILMOWA

Bilans kwartalny: tematy z muzyki do filmu (1974)

1100-2100-cel 2ar cemb pf-archi
Czas trwania: 3’

Współpraca Wojciecha Kilara z Krzysztofem Zanussim zaowocowała muzyką do ponad czterdziestu filmów. „Bilans kwartalny”, polski dramat psychologiczny z 1974 roku był szóstym filmem obu artystów, poprzedzały go m.in. „Iluminacja” i „Hipoteza”.
Film opowiada historię młodej kobiety ( w tej roli Maja Komorowska), której uregulowane, ale też monotonne życie żony i matki, a w pracy – księgowej, zmienia przypadkowe spotkanie kolegi po latach (Marek Piwowski). Jego energia, żywiołowość i beztroska stawia w opozycji zachowanie męża (Piotr Fronczewski), spokojnego, ugodowego, oddanego pracy. Tytuł filmu pośrednio odnosi się do jej sfery zawodowej, ukazując kłopoty finansowe firmy, jednak w gruncie rzeczy przedstawia problemy moralne, spory wewnętrzny, wartościowanie sfery emocji i rozumu. Melancholijny obraz przeżyć, tęsknot i pragnień. 
Muzyka Wojciecha Kilara ze słynnym tematem, realizowanym przez fortepian, z charakterystycznymi tak zwanymi długimi nutami w smyczkach z pewnością przyczyniła się do sukcesu filmu, który otrzymał szereg nagród, w tym Złotą Kaczkę za najlepszy film polski w roku 1976.

Bilans kwartalny, temat 2, NOSPR, dyr. J.M. Florencio
Bilans kwartalny, temat 3, NOSPR, dyr. J.M. Florencio


Cwał, galop z muzyki do filmu (1995)
Obsada: 0000-2000-archi
Czas trwania: 2'30

Muzyka o silnie ilustracyjnym charakterze, dzięki repetycyjności krótkich rytmicznych motywów muzycznych od samego początku jest w niej wyczuwalny silny, stały puls. Rozpoczyna się spokojną frazą smyczków, stopniowo dołączają się kolejne instrumenty, narracja muzyczna przyspiesza i zmierza do kulminacji, aż do raptownego zatrzymania akcji na ostatnim akordzie całej orkiestry.


Dracula, suita z muzyki do filmu na chór mieszany i orkiestrę (1992)

coro misto-4444-4442-batt (6esec) cel 2ar pf-archi
Czas trwania: 25’

Współpraca Wojciecha Kilara i Francisa Coppoli przy horrorze Dracula przyniosła ekranizacji powieści Brama Stokera duży sukces. Przyczynili się do niego także tacy aktorzy, jak Gary Oldman, Winona Ryder, Anthony Hopkins i Keanu Reeves.Znakomita muzyka Wojciecha Kilara została uhonorowana przez Amerykańskie Stowarzyszenie Kompozytorów, Autorów i Producentów „ASCAP Award 1992” w Los Angeles nagrodą Best Score Composer for a 1992 Horror Film.
W jednej z rozmów kompozytor opowiadał: "Francis Ford Coppola, dzięki Ojcu chrzestnemu i pierwszej części Czasu Apokalipsy był zawsze moim ulubionym reżyserem. Pewnego dnia, o godzinie 3.00 nad ranem zadzwonił do mnie z propozycją napisania muzyki do „Draculi”. Oczywiście zgodziłem się, a to z dwóch powodów. Po pierwsze – kino kojarzyło mi się zawsze właśnie z Coppolą, bo lubię i cenię właśnie 'kino', które to pojęcie oznacza w języku ludzi filmu 'obraz, ruch, akcję, wielkie namiętności' etc. Jeśli potrzebuję metafizyki, to nie idę do kina, tylko wystarczy mi sięgnąć do mojej półki z książkami, po Pascala, św. Tomasza z Akwinu, albo po prostu Pismo Święte. A po drugie, nie da się ukryć, że – cytując Ojca Chrzestnego – była to propozycja nie do odrzucenia. (Cieszę się darem życia, s. 46).
Wizerunek Draculi jest jednym z najbardziej znanych symboli w kulturze popularnej. Stworzył go w 1898 Bram Stoker, właściwie- Abraham Stoker (1847 – 1912), jeden z czołowych europejskich twórców światowej literatury grozy. Jego powieść Dracula o wampirze z mrocznej Transylwanii szybko osiągnęła sukces i wkrótce została przeniesiona na ekran (pierwsza adaptacja to Nosferatu – symfonia grozy F. W. Murnaua).
Akcja filmu rozgrywa się w piętnastowiecznej Transylwanii. Do zamku arystokraty, hrabiego Draculi, z pozoru miłego, starszego mężczyzny, a w rzeczywistości żądnego krwi wampira, przybywa młody prawnik Jonathan Harker (Keanu Reeves), aby ustalić warunki kupna starego, podlondyńskiego opactwa. Gdy Dracula przypadkiem na zdjęciu narzeczonej Jonathana – Miny Murray (Winona Ryder) rozpoznaje swoją żonę, która przed wiekami, w 1462 roku popełniła samobójstwo, rozpoczyna dramatyczne poszukiwania ukochanej.

Race against the sunset
Mina / Elisabeth
Vampire hunters
The Party
Mina / Dracula
The Storm


Dziewiąte wrota: Wokaliza z muzyki do filmu
na sopran, fortepian, klawesyn i orkiestrę smyczkową (1999)

canto-0000-0000-pf cemb-archi
Czas trwania: ca 4'

Talent reżysera - Romana Polańskiego oraz kompozytora przyczyniły się do stworzenia kinowego przeboju końca lat dziewięćdziesiątych. Dziewiąte wrota,  film produkcji francusko-amerykańsko-hiszpańskiej przedstawia sylwetkę nowojorczyka Deana Corso (w tej roli Johnny Depp), eksperta od starodruków, któremu tajemniczy i bogaty klient zleca odnalezienie wszystkich zachowanych egzemplarzy bezcennej średniowiecznej księgi o mocach tajemnych.
Urzekająca „Wokaliza” (w filmie śpiewana przez światowej sławy sopranistkę Sumi Jo) zyskała dużą popularność i znalazła się w repertuarze wielu wokalistek.
Reżyser za „Dziewiąte wrota” otrzymał w 1999 roku Nagrodę za europejski wkład w światowe kino Prix Screen International.

Dziewiąte wrota, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Hipoteza: tematy z muzyki do filmu (1972)

2(picc)012-4331-timp batt (1esec) cel cemb 2ar-archi
Czas trwania: 2’

W 1972 roku wspólnym dziełem K. Zanussiego i W. Kilara stała się Hipoteza – film krótkometrażowy (27 minut), przewrotna, zabawna, lecz zmuszająca do refleksji, kostiumowa powiastka filozoficzna, w której główny bohater, Profesor (w tej roli Jerzy Zelnik) szuka odpowiedzi na pytanie: co by było, gdyby…?

Hipoteza, temat 1, NOSPR, dyr. J.M.Florencio
Hipoteza, temat 2, NOSPR, dyr. J.M. Florencio
Hipoteza, temat 3-4, NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Iluminacja: temat z muzyki do filmu (1973)

0000-0000-cemb-archi
Czas trwania: 2’

Współpraca Wojciecha Kilara z Krzysztofem Zanussim objęła ponad trzydzieści filmów. Jednym z nich była „Iluminacja” – film o dojrzewaniu do dorosłości, poszukiwaniu sensu życia, doświadczeniach, rozterkach, rozważaniach. Reżyser komentując tytuł filmu stwierdził , że „Archaiczne nieco pojęcie "iluminacji" będzie miało w filmie wyraz gorzki, jeśli nie szyderczy. Mój bohater nie dozna żadnego olśnienia – przeciwnie, jego intelektualna biografia znaczona jest chwilami gwałtownych rozczarowań i zwątpień. Ale mimo wszystko (…) jest nadzieja, że kiedyś, w jakiejś chwili życia, suma wszystkich wysiłków intelektu złoży się na jedną jasną, klarowną całość”. („Kino” nr 4, 1973). Mówiąc zaś o współpracy z Wojciechem Kilarem określił jego komponowanie, jako „rodzaj semantycznej już interpretacji, gdy muzyka wchodzi na „piętro” dialogu scenariuszowego, jest czymś nadzwyczajnym. Wartościuje sens tego, co pokazano”. (M. Malatyńska, A. Malatyńska-Stankiewicz, „Scherzo dla Wojciecha Kilara”, Kraków 2002, s.39). Leszek Polony w monografii Wojciecha Kilara wyodrębnia w muzyce do „Iluminacji” sześć motywów przewodnich. Ten określa jako „Motyw Tatr – a więc transcendencji, przeznaczenia, a także ‘miłości życia’” („Żywioł i modlitwa”, s. 184).

Iluminacja, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Kontrakt: temat z muzyki do filmu w reżyserii Krzysztofa Zanussiego (1980)

0000-0300-batt (timp, gg, tmb c.c.) pf-archi
Czas trwania: 5'

Dramat obyczajowy utrzymany w realiach PRL-u. Gorzka refleksja na temat stanu moralności wśród elit i nieudanych prób przeciwstawienia się im. 

Film został nagrodzony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowy w Wenecji w 1980 roku,reżyser otrzymał Wyróżnienie Specjalne Katolickiego Biura Filmowego (OCIC) oraz Funduszu Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci (UNICEF). 


Kronika wypadków miłosnych: Marsz kawalerii - temat z muzyki do filmu (1985)

4444-4441-batt (4esec) 2ar pf-archi
Czas trwania: 5'

Jest to jeden z głównych tematów muzycznych (energiczny temat marszowy) z filmu „Kronika wypadków miłosnych” w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1985 roku. Film jest nostalgiczną, poetycką opowieścią o wchodzeniu w dorosłość kilkorga młodych ludzi w przeddzień wybuchu II wojny światowej. Akcja rozgrywa się w Wilnie i okolicach, głównym wątkiem jest miłość maturzystów Witka i Aliny. Autorem scenariusza, opartego na własnej powieści pod tym samym tytułem, jest Tadeusz Konwicki, w rolach głównych wystąpili Paulina Młynarska-Moritz (Alina) i Piotr Wawrzyńczak (Witek).

Długoletnią współpracę mistrzów: Wojciecha Kilara i Andrzeja Wajdy sam kompozytor określił jako bezproblemową. „Andrzej Wajda to dla mnie wymarzony reżyser, ponieważ daje mi swobodę tworzenia” – stwierdził. „Zresztą nie tylko mi - tajemnica jego geniuszu polega na tym, że potrafi wyzwolić w pracujących z nim ludziach to, co najlepsze. Dzięki swobodzie tworzenia, kompozytor czuje się współtwórcą filmu, a to niezmiernie pomaga w pracy. Wajda chce mieć w swoich filmach muzykę spełniającą nie tylko funkcję tła, dodatku do obrazu, ale mającą także "artystyczną wartość samą w sobie, »żyjącą« poza samym filmem. Inspiruje mnie także tematyka jego filmów - to są szalenie mi bliskie sprawy związane z naszą historią”. W wywiadzie z Leszkiem Polonym oraz Klaudią Podobińską kompozytor powiedział: „Nigdy nie miałam problemów z filmami Andrzeja Wajdy. Wizja opracowania muzycznego narzucała się natychmiast, gdyż obraz u Wajdy jest po prostu porywający” („Cieszę się darem życia”, s. 45).

Kronika wypadków miłosnych, Marsz kawalerii, wyk. NOSPR, dyr. J.M. Florencio


Kronika wypadków miłosnych: Witek i Alina - temat z muzyki do filmu (1985)

1100-0000-cel 2ar cemb pf-archi
Czas trwania: 4’

Łagodny, wzruszający, nieco nostalgiczny temat z filmu „Kronika wypadków miłosnych” w reżyserii Andrzeja Wajdy z 1985 roku. Film jest poetycką opowieścią o wchodzeniu w dorosłość kilkorga młodych ludzi w przeddzień wybuchu II wojny światowej. Akcja rozgrywa się w Wilnie i okolicach, głównym wątkiem jest miłość maturzystów Witka i Aliny. Autorem scenariusza, opartego na własnej powieści pod tym samym tytułem, jest Tadeusz Konwicki, w rolach głównych wystąpili Paulina Młynarska-Moritz (Alina) i Piotr Wawrzyńczak (Witek).

Długoletnią współpracę mistrzów: Wojciecha Kilara i Andrzeja Wajdy sam kompozytor określił jako bezproblemową. „Andrzej Wajda to dla mnie wymarzony reżyser, ponieważ daje mi swobodę tworzenia” – stwierdził. „Zresztą nie tylko mi - tajemnica jego geniuszu polega na tym, że potrafi wyzwolić w pracujących z nim ludziach to, co najlepsze. Dzięki swobodzie tworzenia, kompozytor czuje się współtwórcą filmu, a to niezmiernie pomaga w pracy. Wajda chce mieć w swoich filmach muzykę spełniającą nie tylko funkcję tła, dodatku do obrazu, ale mającą także "artystyczną wartość samą w sobie, »żyjącą« poza samym filmem. Inspiruje mnie także tematyka jego filmów - to są szalenie mi bliskie sprawy związane z naszą historią”. W wywiadzie z Leszkiem Polonym oraz Klaudią Podobińską kompozytor powiedział: „Nigdy nie miałam problemów z filmami Andrzeja Wajdy. Wizja opracowania muzycznego narzucała się natychmiast, gdyż obraz u Wajdy jest po prostu porywający” („Cieszę się darem życia”, s. 45).

Kronika wypadków miłosnych, Witek i Alina, wyk. NOSPR, dyr. J.M. Florencio


Pan Tadeusz: polonez z muzyki do filmu (1998)

3332-4330-batt(3esec)-archi(8.6.6.4.4)
Czas trwania: 5’

Muzyka do filmowej adaptacji epopei Adama Mickiewicza Pan Tadeusz w reżyserii Andrzeja Wajdy z miejsca zdobyła dużą popularność. Szczególnie Polonez, który – można zaryzykować stwierdzenie – jest najpopularniejszym polonezem od czasów Pożegnania Ojczyzny Michała Kleofasa Ogińskiego.
Utwór otwiera charakterystyczny żywiołowy temat, który zaintonowany przez obój, przechodzi kolejno przez flet, trąbkę aż do pełnego tutti orkiestrowego. W części środkowej, utrzymanej w tonacji molowej, na pierwszy plan wychodzą waltornie.
Za muzykę do Pana Tadeusza Wojciech Kilar otrzymał Złotą Kaczkę w kategorii Najlepszy autor muzyki do polskiego filmu (2000), Orła – nagrodę Polskiej Akademii Filmowej w kategorii Najlepsza muzyka (2000), Platynową Płytę za 20 tysięcy sprzedanych egzemplarzy oraz w 2007 roku Złotą Kaczkę 50-lecia dla sceny Polonez w kategorii Najlepszy taniec.

Pan Tadeusz, Polonez,  wyk.NOSPR, dyr J.M. Florencio


Pan Tadeusz: suita z muzyki do filmu (1998)

3332-4330-batt (3esec)- 2ar pf (cel)-archi (8.7.6.5.4)
Czas trwania: 25’

Części:

  1. Inwokacja
  2. Polowanie
  3. Echo
  4. Świątynia dumania
  5. Mrówki
  6. Tadeusz i Zosia
  7. Rok 1812
  8. Śmierć Jacka Soplicy
  9. Kochajmy się
  10. Polonez

Na temat powstałego w 1998 roku filmu powstała książka autorstwa Marka Millera pt. „Zagrajcie mi to pięknie. Pan Tadeusz według Andrzeja Wajdy” (Warszawa, 1999). Tworzą ją cytaty z czasopism oraz wypowiedzi ludzi, którzy uczestniczyli w realizacji filmu, w tym – Wojciecha Kilara: „Pytali mnie, ile razy przeczytałem "Pana Tadeusza", pisząc tę muzykę. Broń Boże! Ani razu nie czytałem. Bo dla mnie w tej chwili istnieje tylko "Pan Tadeusz" Wajdy i ja nie pisałem muzyki do poematu Mickiewicza, tylko do filmu Wajdy. Ale w każdym Polaku "Pan Tadeusz" siedzi, więc i we mnie, choć przy łóżku go nie mam. Jednak wiele razy go czytałem i te wszystkie sceny tkwią we mnie. To jest część mojej polskości. I kiedy przyszło mi komponować, muzyka wydawała się oczywista. Niektóre motywy były łatwiejsze, niektóre trudniejsze. (…)Pisałem z wielkim poczuciem odpowiedzialności. Bo wszyscy czekają, jaki będzie ten "Pan Tadeusz", te mrówki, polonez, każdy to z czymś kojarzy, czasem też z jakąś naszą muzyką. Bo to jest polskość. A polskość od razu kojarzy się z Chopinem, z taką nutką smętną, kujawiaczkową troszeczkę, ale słusznie mi moja żona powiedziała: "Pamiętaj, że to się dzieje na Litwie!". I ja to powiedziałem Wajdzie i on się ze mną zgodził, że nie będziemy sięgać do skarbnicy efektów łatwych, łechczących, sentymentalnych, narodowych. Z wyjątkiem poloneza, który oczywiście musi być polonezem, ta muzyka powinna być muzyką uniwersalną”. (na podstawie strony internetowej: http://www.pantadeusz.com/film/muzyka.html)


Pianista: temat z muzyki do filmu (2002)

0010-0000-archi
Czas trwania: 2’

Kolejne po Dziewiątych wrotach (1999) oraz Śmierci i dziewczynie (1994) spotkanie Wojciecha Kilara z Romanem Polańskim. Pianista to ekranizacja wspomnień Władysława Szpilmana (w tej roli Adrien Brody), wybitnego kompozytora i pianisty, który podczas II wojny światowej, ze względu na żydowskie pochodzenie doświadcza pasma prześladowań, z trudem unika deportacji i dzięki pomocy przyjaciół walczy o przeżycie.
Film zdobył ogromne uznanie i wiele nagród, w tym Złotą Palmę na festiwalu w Cannes (2002) i francuskiego Cezara w siedmiu kategoriach.
Wojciech Kilar został otrzymał nagrodę BAFTA im. Anthony'ego Asquitha za najlepszą muzykę filmową (2003), Orła – nagrodę Polskiej Akademii Filmowej w kategorii Najlepsza muzyka (2003), oraz Cezara w kategorii Najlepsza muzyka filmowa (2003).
O Złotej Palmie w Cannes dla Romana Polańskiego wypowiedział się kompozytor stwierdzając, że jest to „najbardziej zasłużone wyróżnienie w historii ostatnich lat tej nagrody. Nagrodzony został film wielki, prosty, humanistyczny, mówiący o najważniejszych sprawach, najważniejszych zagrożeniach, które wbrew temu, co ostatnio mogłoby się w Europie wydawać, ciągle nad nami wiszą. Zwłaszcza po 11 września ubiegłego roku". Nagrodzono wielkiego reżysera. Ten artysta coraz częściej wraca do swoich źródeł, do miejsca, w którym spędził najważniejsze chyba chwile swojego życia”.

Pianista, wyk. NOSPR, dyr. J.M. Florencio


Portret damy: suita z muzyki do filmu (1996)

4(fl a becco)100-0000 pf-archi
Czas trwania: 30'

Części:

  1. Prolog
  2. Promień światła
  3. Zjawy miłosne
  4. Kwiaty Florencji
  5. Portret Damy, wyk. NOSPR, dyr. J.M. Florencio
  6. Wieczna miłość
  7. Pocałunek, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio
  8. Epilog
     

Muzyka do nagrodzonego m.in. dwoma Oscarami i Złotym Globem (dla aktorki drugoplanowej, Barbary Hershey) dramatu Jane Campion to kolejny hollywoodzki sukces kompozytora. Film nowozelandzkiej niezależnej reżyserki i scenarzystki, oparty na powieści Henry’ego Jamesa zyskał duże uznanie krytyki.
Ukazuje ona historie kobiet (w roli głównej Nicole Kidman), które zniewolone przez konwenanse, własne przekonania, decyzje i zobowiązania nie są zdolne do realizacji własnych marzeń, cierpiąc z powodu niezrozumienia i samotności.


Smuga cienia - temat [Muzyka rejsu] z filmu w reż. Andrzeja Wajdy (1976)

pf solo-0000-0000-archi
czas trwania: 3'

Liryczny temat zdobył popularność nie tylko za sprawą samego filmu, ale też wykonania przez Annę Marię Jopek do słów Marcina Kydryńskiego (album Bosa, Universal Music Group 2000). Film oparty został na motywach powieści Josepha Conrada pod tym samym tytułem. Przedstawia historię młodego oficera, który obejmuje dowództwo statku handlowego i mimo problemów oraz zupełnego braku doświadczenia odnosi pełne zwycięstwo. W roli głównej wystąpił Marek Kondrat.

Smuga cienia, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Suita z filmów Krzysztofa Zanussiego (1972 – 2009)

3212-2300-batt (4esec) cel cemb pf 2ar-archi
Czas trwania: 12’

Znane i popularne tematy muzyczne z filmów Krzysztofa Zanussiego:

  • Iluminacja
  • Kontrakt
  • Bilans kwartalny
  • Hipoteza

zostały ujęte w formę kilkunastominutowej suity. Reżyser komentując współpracę z Wojciechem Kilarem określił jego komponowanie, jako „rodzaj semantycznej już interpretacji, gdy muzyka wchodzi na „piętro” dialogu scenariuszowego, jest czymś nadzwyczajnym. Wartościuje sens tego, co pokazano”. (M. Malatyńska, A. Malatyńska-Stankiewicz, „Scherzo dla Wojciecha Kilara”, Kraków 2002, s.39).


Śmierć i dziewczyna, suita z muzyki do filmu (1994)

2220-4331-timp batt (xlf, tmb c.c., tmb s.c., tomt, tmt) ar cemb pf-archi (8.7.6.5.4)
Czas trwania: 14’

Suita z pierwszego filmu znakomitego duetu Kilar – Polański. Film powstał w 1994 roku na podstawie sztuki argentyńsko-chilijskiego pisarza Ariela Dorfmana pod tym samym tytułem, w rolach głównych wystąpili Sigourney Weaver (jako Paulina Escobar) i Ben Kingsley (w roli dr. Roberto Miranda). Przewodnim motywem muzycznym filmu jest – w nawiązaniu do tytułu filmu – słynny kwartet smyczkowy Franza Schuberta.

Części:

1. The confession
2. Paulina's theme
3. Roberto's last chance, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Trędowata: Walc z muzyki do filmu (1976)

2222-2320-batt (2esec) cel 2ar-archi (8.7.6.5.4)
Czas trwania: 5’

Słynny, pełen wigoru, zdradzający ogromną inwencję melodyczną kompozytora walc ze słynnego melodramatu Trędowata w reżyserii Jerzego Hoffmana. Film jest trzecią z kolei adaptacją powieści Heleny Mniszkówny, w rolach głównych wystąpili Elżbieta Starostecka (jako Stefcia Rudecka) i Leszek Teleszyński (jako Waldemar Michorowski).
Walc ten, tańczony podczas balu, był w filmie punktem kulminacyjnym historii niespełnionej, w wyniku mezaliansu, miłości.

Trędowata, walc, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Zemsta: mazur z muzyki do filmu (2002)

4332-4330-batt (4esec)-archi
Czas trwania: 4’

Pełen uroku Mazur rozpoczyna filmową adaptację Zemsty w reżyserii Andrzeja Wajdy. Powstała ona w 2002 roku i szybko zyskała sympatię widzów. W filmie wystąpiła cała plejada gwiazd polskiego kina, w tym Janusz Gajos, Daniel Olbrychski, Andrzej Seweryn, Katarzyna Figura, Agata Buzek, Cezary Żak, Roman Polański, Rafał Królikowski i wielu innych.
Kompozytor wyznał podczas nagrywania Mazura przez Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Narodowej pod dyrekcją Wojciecha Michniewskiego: "Wydaje mi się, że Mazur nie zyska akiej popularności jak Polonez do Pana Tadeusza, bo przyszłoby mi się zmierzyć z samym Moniuszką. A tu jestem bez szans”. 
Jednak jak się okazało także Mazur przypadł do gustu dużej części publiczności.

Zemsta, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Ziemia obiecana: Walc z muzyki do filmu (1975)

2222-4220-cel ar-archi
Czas trwania: 3’

Piękny, pełen wigoru Walc stał się najpopularniejszym fragmentem ekranizacji powieści polskiego noblisty, Władysława Reymonta w reżyserii Andrzeja Wajdy. Utwór bez wątpienia jednym z najpopularniejszych tematów muzycznych z polskiejm muzyki filmowej, wpisuje się w bogaty zbiór gatunków tanecznych w dorobku kompozytora, obok m.in. Poloneza Pana TadeuszaMazura Zemsty czy Walca Trędowatej
Film wielokrotnie nagradzany, w tym między innymi Złotą Kaczką za Najlepszy film (2011). W 1976 roku był nominowany do Oscara w kategorii Najlepszy film nieanglojęzyczny.

Ziemia obiecana, walc, wyk. NOSPR, dyr. J.M.Florencio


Zazdrość i medycyna: Temat z muzyki do filmu w reżyserii Janusza Majewskiego
0000-2300-ar cel pf-archi

Współpraca dwóch Lwowian – Wojciecha Kilara i Janusza Majewskiego nawiązała się przy okazji filmu „Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię”. Jak wspomina reżyser „potrzebna była mi muzyka budująca napięcia i emocje. Może to Andrzej Kurylewicz, który od czasów szkolnych przyjaźnił się z Kilarem, a może mój ówczesny mentor i nieformalny opiekun artystyczny Antoni Bohdziewicz podsunęli mi wtedy pomysł, żeby zwrócić się do Kilara z propozycją współpracy. Ponieważ pracowało mi nam się razem dobrze i byłem bardzo zadowolony z rezultatów, naturalna była kontynuacja w dwóch następnych filmach: ‘Lokisie’ oraz ‘Zazdrości i medycynie’.”
Łagodny temat muzyczny, silnie kontrastujący ze słynnym Tangiem z tego samego filmu  zbudowany jest z repetytywnych, krótkich fraz w smyczkach oraz śpiewnego tematu w fortepianie. W sumie tworzy szczególny klimat tak charakterystyczny dla muzyki filmowej Kilara. 


Zazdrość i medycyna: Tango z filmu w reżyserii Janusza Majewskiego
2022-0440-timp ptto sosp. tmb c.c. ar cemb pf-archi (12.8.4.4.4)

Ogniste Tango jest najbardziej wyrazistym fragmentem znakomitej muzyki do dramatu w reżyserii Janusza Majewskiego. Film powstał w 1973 roku na podstawie powieści Michała Choromańskiego (1932). Akcja dzieje się w Zakopanem, jest to portret psychologiczny bogatego przemysłowca, podejrzewającego żonę o romans.

Zazdrość i medycyna, wyk. NOSPR, dyr. J.M Florencio.


Życie za życie: Temat [Requiem dla Ojca Kolbe] z filmu w reżyserii Krzysztofa Zanussiego (1996)
0000-0000-timp ar cel pf-archi
Czas trwania: 15’

Film przedstawia tragiczne losy więźniów obozu w Auschwitz, ukazuje męczeństwo Ojca Maksymiliana Kolbe (w tej roli Edward Żentara), który wybrał śmierć w zamian za skazanego współwięźnia. 
Partytura tematu z muzyki do filmu została zrekonstruowana przez Piotra Sarneckiego.